Przejdź do głównej zawartości

JADALNE FARBY I MARCHEWKOWA CIASTOLINA - SMACZNY SPOSÓB NA NUDĘ I DESZCZOWE DNI

 

sensoplastyka, masa, jadalne farby, ciastolina

Patrząc na prognozy weekendowe to raczej próżno wypatrywać słońca
i jeszcze letnich wypraw nad wodę. Oprócz wyśmienitej okazji na kino domowe, książki, koc i wiadro gorącej herbaty, deszczowa pogoda stwarza dobre warunki do zajęć sensoplastycznych. W ostatnim plastycznym wpisie obiecywałam pomysły na zabawy plastyczne w kolejnych tematycznych wpisach więc oto i nadszedł odpowiedni czas. Wiadomo, że najprostszym rozwiązaniem jest zakup gotowych ciastolin, piankolin, farbek itd., ale kompletnie nie o to chodzi w plastyce sensorycznej. Celem tutaj nie jest gotowy produkt do zabawy, a sam proces przygotowywania „produktu”
i jego testowania
jest kluczowe.

Ponieważ lato i sezon na owoce i warzywa trwa w najlepsze to zaczniemy od przygotowania czegoś smakowitego, atrakcyjnego również dla zmysłu…smaku i w zupełności bezpiecznego nawet dla najmłodszych „użytkowników”. Podzielę się z Wami pomysłem na farbki…w 100% jadalne i ciastolinę, którą z powodzeniem można kosztować.

Zaczynamy!

JADALNE FARBKI

Do produkcji takich farbek wykorzystamy właśnie sezonowe owoce
i warzywa
i już na pewno się domyślacie, że będą nam służyły jako barwnik
i przy okazji nadawały smak. Takie farby są bezpieczne i atrakcyjne dla najmniejszych dzieci, które dopiero zaczynają przygodę z malowaniem
i robią to rękami, stopami i generalnie całym ciałem, sprawdzając i testując wszystkimi zmysłami. Tak że odpada nam obsesyjne pilnowanie, żeby dziecko czegoś toksycznego nie włożyło do buzi, nie połknęło, nie dostało alergii w kontakcie z produktem. Jasne, że jeśli dziecko ma alergię na maliny, to nie dodajemy jako barwnika malin. Oczywista oczywistość, ale strzeżonego…itd. 😉

Co zatem potrzebujemy?

Mąkę ziemniaczaną (która stanowi niejako podstawę większości mas
w sensoplastyce), jogurtu naturalnego i naturalnych barwników w postaci owoców i warzyw, typu burak, jeżyny, borówki, wiśnie…

W zależności ile kolorów chcemy przygotować, tyle ustawiamy kubeczków bądź małych miseczek i nakładamy np. po 3-4 łyżki jogurtu do każdego. Wsypujemy dokładnie tyle samo łyżek mąki ziemniaczanej. Czyli zasada jest prosta – wszystkiego po równo. Następnie przygotowujemy sobie barwnik. Można rozgnieść owoce widelcem albo zblendować, zależy od preferencji
i wrzucić do kubeczków. Wszystko dokładnie należy wymieszać i gotowe! Można już swobodnie malować, mieszać, łączyć i co tylko fantazja podpowie.

Oczywiście najfajniej jak farby przygotowujemy wspólnie z dzieckiem, albo jeśli to dziecko samodzielnie przygotowuje, wiadomo – więcej stymulacji sensorycznej, choćby ćwiczenie siły nacisku przy rozgniataniu owoców, ale sam proces malowania dostarcza również szeregu korzyści. Rozwijamy tutaj głównie układ dotykowy, czucie głębokie i oczywiście „pracuje” wzrok i smak.

MARCHEWKOWA CIASTOLINA

Co zamiast ciastoliny? Ano np. marchewkowa masa, choć równie dobrze mogłaby to być borówkowa masa, bananowa masa, dyniowa czy buraczana. Zależy jaki kolor chcemy uzyskać. Jest to produkt raczej stojący z dala od trucizny, ale zaleca się go troszkę starszym dzieciom, ok. 2 lat, żeby zapobiec choćby zakrztuszeniu się przez malucha, jeśli ugryzie, albo połknie zbyt duży kawałek ciastoliny. Taki pierwszy z brzegu przykład zagrożenia, szczególnie jeśli bawi się kilkoro dzieci niekoniecznie jesteśmy w stanie skupić na każdym z nich 100% uwagi.

Poprzez zabawę naturalną ciastoliną rozwijamy szczególnie również układ dotykowy, czucie głębokie, integrację bilateralną i oczywiście węch 😊

No dobra, to skupmy się na marchewkowej ciastolinie. Potrzebujemy
3-4 marchewek, mąki ziemniaczanej i ewentualnie jakiś aromat smakowy, typu wanilia, pomarańcza itd. marchewki gotujemy do miękkości
i blendujemy na gładką masę. Dodajemy mąkę. Jeśli chodzi o proporcje, to
w tym przypadku kierujemy się zasadą „na oko” 😉 Dodajemy, ugniatamy, wyrabiamy „ciasto” i sprawdzamy, w którym momencie konsystencja masy nam odpowiada najbardziej. Można dodać olejek do ciasta, żeby podbić walory zmysłowe masy. I gotowe! 

Sam proces mieszania, wyrabiania, ugniatania masy jest już mocno stymulujący, więc warto, żeby to dzieciaki zabawiły się w ugniatanie ciasta. Tak jak zaznaczyłam na początku, równie dobrze można ugotować buraki i zblendować i otrzymamy różową masę, zblendować banany na żółtą masę, dynię na pomarańczową czy borówki albo jeżyny na fioletową masę. Generalnie z kolorami można tutaj zaszaleć.

Mając gotową masę, można bawić się dokładnie tak samo jak ciastoliną ze sklepu, można użyć nożyków do krojenia, pojemników, wszelkiego rodzaju foremek, wykrojników itd. Można budować zamki, drogi, lepić figurki, przygotowywać „posiłki”. Idąc dalej, można użyć posypek do ciast, przypraw kuchennych, ale i jeśli ktoś ma życzenie brokatu, cekinów i czego dusza zapragnie, bo oprócz właściwości terapeutycznych, ta naturalna ciastolina może stanowić po prostu świetną bazę do każdej zabawy z wykorzystaniem wszystkiego, co tylko dziecku przyjdzie do głowy.

Polecam dobrze zabezpieczyć podłogę folią albo dużymi arkuszami papieru, bo o ile ciastolina nie jest produktem mocno brudzącym, to farbki w rękach najmłodszych mogą już się takie okazać 😉  

Dobrej zabawy! 😊

 

Zdjęcia pochodzą z serwisu Pixabay i Unsplash.

_________
Jeśli spodobał Ci się tekst, uważasz, że komuś może się również spodobać, czy przydać - nie wahaj się, udostępnij i poślij dalej :) Masz pytania, bądź chcesz skomentować - pisz. Wpadaj jak najczęściej, a jeśli chcesz być na bieżąco, polub mój fanpage na fb i profil na instagramie :)

Komentarze

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

ZASKRONIEC I PUDEL NA RATUNEK ZWIERZĘTOM

Całkiem niedawno recenzowałam tutaj bajkę, która wygrała konkurs Piórko 2019 , a tu mam już kolejną cudną bajkę do „opowiedzenia”. Autorka „O królewiczu,   który się odważył” Kasia Wierzbicka napisała specjalną bajkę charytatywną, dla bezdomnych zwierzaków, o zaskrońcu i pudelku, którą mam zaszczyt recenzować dla Was. Tytuł zaintrygował mnie dość mocno, bo…mam fobię na wszelkie stworzenia pełzające J Węże bez względu czy jadowite czy nie, małe czy duże wzbudzają u mnie gęsią skórkę, atak paniki z wrzaskiem burzącym ściany wokół i paraliż. Taką mam przypadłość dziwną J Gdyby miały choć dwie nóżki to już mielibyśmy jakiekolwiek pole do dyskusji, a tak to lepiej, żebyśmy nie przecinali sobie wspólnych ścieżek J A bajka owa niby dla dzieci i specjalnie osadzająca niezbyt dobrze kojarzącego się zaskrońca w roli tytułowego bohatera, ale mnie starą babę na chwilę wyleczyła z fobii i zapałałam taką sympatią do zaskrońca, że nawet bym sama pogłaskała go po ogonie. Niestety szkoda,

WEJDŹ W MOJE BUTY, CZYLI W POSZUKIWANIU EMPATII W ZWIĄZKU

Podejdź do mnie. Stań obok. Bardzo blisko. Wejdź w moją skórę. Moje buty.  WEJDŹ W MOJE BUTY Tak, wiem, że w moich butach może być Ci niewygodnie, za ciasne obcierają stopy, za duże utrudniają przemieszczanie się, ale nigdy mnie nie zrozumiesz, jeśli nie spróbujesz postawić się na moim miejscu, nie przejdziesz odcinka drogi w moich butach. To może być niewygodne i bolesne doświadczenie, wychodzisz przecież ze strefy własnego komfortu i opuszczasz swoje jestestwo, ale jeśli nie będziemy od czasu do czasu zakładać swoich butów, zamiast poranionych stóp, możemy mieć poranione serca i dusze. Empatia, zrozumienie, umiejętność wejścia w skórę partnera to mocny fundament pod budowany związek, bez niego konstrukcja jest chwiejna, grozi zawaleniem i dotkliwym poranieniem, a czasem nawet „śmiercią” budowanej Miłości. IF I WERE YOU...   Te metaforyczne buty przyszły mi od razu na myśl w kwestii tematu zrozumienia drugiej osoby. Pamiętam lekcje angielskiego w l

TEATR W CZASACH ZARAZY, CZYLI DO ZOBACZENIA ONLINE! - "MACBETH" GRZEGORZ JARZYNA

TEATR BEZ WYCHODZENIA Z DOMU Przed Państwem debiut recenzencki w kwestii krytyki sztuk oglądanych kompletnie nie "na żywo", kompletnie też odbiega to od idei teatru, będącego instytucją bezpośredniej interakcji na linii widz-aktor, gdzie ogromną rolę gra klimat, emocje tu i teraz, odbiór zmysłowy...niestety w związku z pandemią żywy teatr został "zamrożony" i jest dostępny jedynie przez szklana szybę, ale to wciąż może być fantastyczny seans. Teatr zawsze był odpowiedzią na aktualną sytuację w kraju, podejmował sprawy bieżące, wnikał w ludzka naturę, opowiadał historie "z życia wzięte" zatem i tym razem dostosował swoja formę do aktualnych możliwości. Zamknięty za szkłem, trochę uwięziony w formie filmu oddaje naszą codzienność, my również musieliśmy wejść w inną formę, przeobrazić się. Zostaliśmy zamknięci za drzwiami swoich domów i przez szklaną szybę oglądamy świat, a przynajmniej jeszcze chwilę temu byliśmy w pewnego rodzaju "więzieniu"