Przejdź do głównej zawartości

"ŚWIAT EMOCJI. STRACH", CZYLI JAK POMÓC DZIECKU POZNAĆ I OPANOWAĆ EMOCJE

seria świat emocji, strach, książka dla dzieci, opanowanie emocji, jak pomóc dziecku poznać emocje

CZY UCZYMY DZIECI EMOCJI?

Uczymy nasze dzieci mówić, czytać i pisać, jeździć na rowerze, rolkach, sankach, grać na pianinie, czy rysować, ale czy uczymy je emocji? 

Stali Czytelnicy wiedzą, że na blogu głównie skupiam się na emocjach, pisząc o dzieciach, bo wychowanie oparte na emocjach, ich rozumieniu, nazywaniu, panowaniu nad nimi stanowią fundament szczęśliwego życia naszych dzieci w przyszłości. Dzieci nie rodzą się z wiedzą tajemną, co znaczą różne emocje, zachowania, nie wiedzą, co jest dobre, a co złe i my musimy ich nauczyć nazywać odpowiednie stany pojęciami, charakteryzować główne cechy i specyfikę. I podstawowa, bardzo ważna zasada, o której nie wolno zapomnieć to przekazać dziecku, że nie ma złych i dobrych emocji, jak to zwykle dzielimy , są tylko EMOCJE, bez zbędnego nacechowania, bo mówiąc, że smutek jest zły, nie dość, że dziecko czuje się źle z daną emocją to zacznie szarpać nim jeszcze poczucie winy, dlaczego ono to odczuwa, czemu nie może odczuwać tylko tych dobrych, pożądanych emocji. A to jest droga donikąd, albo...do pogłębiającej się frustracji.




W NASTĘPNYM ODCINKU...

W kolejnym artykule, który jest na ukończeniu, treść dotyczy właśnie głównie emocji i pracy z emocjami, ale póki co robię ten trochę przydługi wstęp, żeby zaakcentować, jak bardzo ucieszyła mnie nowa pozycja książkowa na rynku, a właściwie seria książeczek zarówno dla dzieci jak
i dorosłych, takie cudowne 2w1 😊



STRACH

Pierwsza część serii "Świat Emocji" zatytułowana - "Strach" z Kolekcji Hachette, traktuje o bardzo silnej emocji, która jest obecna w życiu dziecka od początku. Książka ma na celu oswoić poprzez krótką historię z dana emocją, nauczyć się rozmawiać o niej i przede wszystkim podjąć próbę opanowania jej. 
Do książki z opowiadaniem dołączoną mamy kartę informacyjną i ważny dla rodzica komentarz psychologa (u nas ten komentarz był ogromnie często studiowany i analizowany na wszelkie sposoby przez moje własne dziecko, więc wybaczcie stan w jakim go musiałam sfotografować, nie zdążyłam tego zrobić przed lekturą, nie spodziewając się takiego zainteresowania tematem psychologii 😊). Generalnie w oddzielnej broszurce wszystko jest dokładnie opisane, jak pracować z książeczką, jak edukować dziecko, jak z niej korzystać.

Autorką całej serii jest ta oto Pani:

ŚWIAT EMOCJI I JEGO BOHATEROWIE

Dziś będzie o wiele więcej zdjęć niż tekstu, w przygotowywaniu zdjęć na bloga pomagał mi syn, ustawiał kocyk, zabawki i cierpliwie pozował z książeczkami więc stwierdzam, że rośnie mi bardzo pomocny asystent 😊
Z resztą najlepiej po prostu obejrzeć towar, który myślę dobrze rokuje i cała seria może być bardzo ciekawa pozycją edukacyjną dla całej rodziny. Pięknie ilustrowana, bohaterowie obrazowo wyrażający emocje i treść dostosowana do rozwoju emocjonalnego dzieci. Z dołączonej broszury wynika, że kolejne części będą traktować o radości, złości i smutku. Jest tam również przedstawiony zestaw bohaterów, którzy chętnie zaprzyjaźnią się z małym Czytelnikiem - Martyna, Leoś, Karolina, Ksawery, kotka Pusia, pies Luna
i maskotka Tymek.

Z tyłu książeczki jest przyklejona wygodna zakładka, w której można przechowywać karty.


"OTULAJĄCY KOCYK"

Pierwsza część o strachu jest opowiadaniem zatytułowanym "Otulający kocyk", tytuł równoważący nieprzyjemne uczucie strachu.

Uczucie zagrożenia, niepewności wobec sytuacji równoważy ciepły, otulający kocyk kojarzący się z bezpieczeństwem, ciepłem i spokojem. Chodzi tutaj o wyciszenie emocji, żeby można było podjąć pracę nad jej okiełznaniem. Przez historię prowadzi nas czteroletni Ksawery, który boi się ciemności. Dostaje magiczny przedmiot od Taty - kocyk, który pomaga mu pokonać przeciwnika. Uświadamia sobie też prawdę, że nie jest odważny ten, kto się nie boi, ale ten, kto umie przezwyciężyć swój strach. Prosta historia będąca wyjściem do rozmowy z dzieckiem, przerobieniem problemu.




ZACHĘCAJ, ROZMAWIAJ, ALE NIE ZMUSZAJ DO ROZMOWY

Rozmowa z dzieckiem o emocjach wymaga dużo cierpliwości, delikatności
i spokojnego podejścia. Nie wolno zmuszać dziecka do konwersacji, ani oceniać jego emocji, czy krytykować za ich odczuwanie. Wystarczy uszanować brak chęci na rozmowę i dać dziecku czas, jeśli będzie wiedziało, że temat pozostaje otwarty i może do Was przyjść w każdej chwili, będzie mu o wiele łatwiej się otworzyć. A już na pewno nie wolno mówić mu, że my tu specjalnie książki odpowiednie kupujemy, a ono bezczelne nie chce akurat teraz z nami na ten temat gadać 😊

Jeśli chodzi o tę serię, to ja jestem na tak, daję jej szansę i zobaczymy jak kolejne części będą się rysowały w kontekście całej idei. 
Zachęcam do przetestowania :) 





_____________
Jeśli spodobał Ci się tekst, uważasz, że komuś może się również spodobać, czy przydać - nie wahaj się, udostępnij i poślij dalej :) Masz pytania, bądź chcesz skomentować - pisz. Wpadaj jak najczęściej, a jeśli chcesz być na bieżąco, polub mój fanpage na fb i profil na instagramie :) 

Komentarze

  1. Mamy to, ale jeszcze nie przeczytane, jak polecasz to zabierzemy się zaraz na dobranoc :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo ciekawa książeczka. Staram się córce również przekazywać że nie ma złych i dobrych emocji. Wszystkie nam towarzyszą. Oswajanie z różnymi emocjami poprzez takie historyjki to super sprawa. Już się rozglądam za książeczką :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zgadzam się, najlepiej wychodzi nauka przez zabawę u takich maluchów :) A emocje to tylko emocje, nie można ich dzielić :)

      Usuń
  3. Czegoś takiego potrzebuję! Zauważyłam, że moje dziecko przed każdą nową czynnością, którą robi, to się boi. Nie wiem, co takiego mogę zrobić, aby się tak bardzo nie bało. Ma 9 miesięcy.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam książeczkę, aczkolwiek jeśli ma dopiero 9 miesięcy to może to być po prostu lęk separacyjny, albo taki, który pojawia się na rożnych etapach rozwoju i jest całkowicie normalny i ustępuje. My dorośli tez boimy się nieznanego :) Dobrze jest spokojnie i cierpliwie przekonywać, zachęcać do nowych, nieznanych rzeczy, ale nie zmuszać i nic na siłę, tutaj tylko czas pomoże :)

      Usuń
  4. świetnie wydana książeczka. Muszę ją kupić.

    OdpowiedzUsuń
  5. Dr Maria Molicka nie jest autorką serii, a tylko ją nadzoruje. W każdym bądź razie książeczki są pięknie wydane i myślę, że dzieci faktycznie mogą utożsamiać się z ich bohaterami. Mój roczny syn jest jeszcze za mały na dyskusje, ale czytamy je na razie niezobowiązująco na dobranoc i słucha ich z zainteresowaniem, także dzięki pięknym ilustracjom.

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

KIEDY SAMA ZOSTAJESZ MATKĄ

ZROZUMIESZ JAK SAMA BĘDZIESZ MATKĄDoskonale pamiętam jedno stwierdzenie, które zakodowało mi się w głowie dawno temu „Jak będziesz miała swoje dzieci to zrozumiesz”, czy wszelkie odmiany tego stwierdzenia typu: „Zobaczysz jak będziesz mieć swoje dzieci”, „Jak będziesz mieć swoje dzieci to pogadamy”, „Nie zrozumiesz, póki nie zostaniesz matką”. 

NIE LUBIŁAM DZIECIWtedy podchodziłam do tego z przymrużeniem oka, bo cóż mogło mi się nagle w światopoglądzie pozmieniać poza dodatkowym członkiem rodziny? Nie lubiłam obcych dzieci, drażniły mnie samym swoim jestestwem, starałam się zawsze odpowiedni dystans zachowywać od takiej istoty, więc jak nagle miałabym zapałać sympatią i słodkością bezbrzeżną do takiej istoty? No jakim cudem? I wiadomo – najlepszym ekspertem od wychowania dzieci jest bezdzietna lambadziara, tudzież lambadziarz (bez urazy, taki żarcik), którą sama mentalnie byłam. Ale przyszedł dzień, kiedy na świat przyszło moje dziecię i zaczęły dziać się cuda, z wieloma długo walczyła…

DAWNO, DAWNO TEMU, W ODLEGŁEJ GALAKTYCE...

Dawno, dawno temu, w odległej galaktyce - te słowa rozpoczynające sagę Gwiezdnych Wojen,po raz pierwszy padły z ekranu kinowego 25 maja 1977 roku. To pierwsza informacja jakiej dowiedziałam się już na wstępie z książki, którą za chwilę zrecenzuję. Tak jak i film, tak i książka nie jest zwyczajna, posiada swoje ukryte moce. Nigdy nie byłam zapaloną fanką Gwiezdnych Wojen, znałam wątek główny i kluczowych bohaterów, nie orientowałam się nawet w kwestii kolejności nagrywanych części owej sagi. Ale przyszedł kiedyś taki dzień i taki mężczyzna (obecnie Mężczyzna Mojego Życia i ojciec naszego synaJ), który zaraził mnie swoją fascynacją filmem, wiele rzeczy mi objaśnił, po raz kolejny oglądałam wszystkie części jako dobranocki do poduszki i zatrybiła mi ciekawość, na tyle, że z niecierpliwością czekałam na nowe części, a seans w kinie był świetną opcją na romantyczną randkę. Kiedy pojawiła się możliwość współpracy z Wydawnictwem AWM i zobaczyłam, że pod ich skrzydłami jest pewna nietypowa ks…

CHODŹ ZE MNĄ DO TEATRU - "BALLADYNA" KRZYSZTOF PLUSKOTA

Zaskoczyła mnie mocno "Balladyna" Krzysztofa Pluskoty – personalnie jako Balladyna i holistycznie jako sztuka. Zdumiała mnie o tyle, że zachwycona byłam grą świateł, muzyką, nastrojem, warsztatem Grzegorza Mielczarka i Wojciecha Leonowicza, natomiast kompletnie rozczarowana tym, co kluczowe – postacią tytułową – słynną Balladyną – kobietą silną, namiętną i mściwą. Na deskach STU dostałam pogubioną ofiarę sił magicznych, rozedrganą, emocjonalną, przerażoną sobą, miotającą się. Tak bardzo mi to nie grało, że wracałam
i analizowałam tę postać jakiś czas i nagle dostałam olśnienia. MARIONETKA W RĘKACH PRZEZNACZENIA Balladyna to jedyna wśród tej ferii postaci, bohaterka tragiczna od początku do końca, budująca indywidualizm na samotności wśród tłumu. Jest zagubiona, w zasadzie popchnięta do zabójstwa przez niewidzialną rękę, opętana siłami nadprzyrodzonymi, które sterowały jej losem. Gdy popełniła pierwszą zbrodnię nie miała już odwrotu jak tylko brnąć w sieć kłamstw
i tajemnic,…